Zwaluw

Tot de vogelgedaanten, welke de dode begeert aan te nemen, behoort sedert vanouds die van de zwaluw (pir. 1770; sarcofaagtekst Saqqara 20; Naville, Dodenboek hoofdstuk 86). Het zal daarom geen toeval zijn, als de zwaluw volgens bewijs van een gedenksteen van de 18de dynastie in het gebied van de Thebaanse necropool als heilig dier vereerd werd (Erman, SPAW 1911, 1096). “De mooie zwaluw, die daar verblijft en verblijft in eeuwigheid” luidt haar epitheton. Het is gebaseerd op een woordspeling; maar wederom is het beslist niet zonder innerlijke betrekking, als het het blijven en de eeuwigheid onderstreept. Tot deze verworteling in het dodengeloof voegt het zich tenslotte ook, als de Natijd de zwaluw Isis als heilig dier laat vergezellen (Minucius Felix Octav. 22; zie ook Plinius nat. Hist. X. 33, 94; Pseudoplutarch, de fluv. 16, 2). Volgens Plutarchus de Is. 16 omvladderde zij klagend in de vorm van een zwaluw de zuil, welke de sarcofaag van Osiris omsloot.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *